Co ważniejsze łuk czy strzały?
Nie najlepszy łuk można "opanować", złe strzały mogą jedynie zniechęcić. Naprawdę warto posiadać komplet jak najlepszych identycznych strzał, odpowiednio dobranych, prostych, z prawidłowym opierzeniem.

Jak konserwować łuk tradycyjny drewniany i laminat?
Zawsze utrzymywać czysty. Przechowywać w pomieszczeniu suchym, z dala od źródeł ciepła, nie na słońcu, ze zwolnioną cięciwą (bez cięciwy), najlepiej w pozycji poziomej. Konserwacja zależna jest od wykończenia łuku, jeżeli jest tylko konserwowany olejem lnianym to raz na jeden-dwa tygodnie (lub po zamoczeniu i wysuszeniu) przecierać czysta szmatką nasączoną np. olejem lnianym. Łuki mogą być wykończone również odpowiednimi lakierami, wtedy postępować wg wskazówek producenta.

Jak konserwować cięciwę?
Wszystkie powinny być czyste i co jakiś czas woskowane (smarowane), najlepiej środkiem do tego specjalnie przeznaczonym (można kupić w sklepach łuczniczych). Najprostszy to wosk pszczeli lub mieszanka wykonana z dwóch (lub trzech) części wosku pszczelego i jednej części żywicy.

Jak konserwować strzały?
Drewniane utrzymywać w czystości, konserwacja promienia podobnie jak w łuku, zależy od wykończenia. Przechowywać najlepiej w pozycji pionowej lub poziomej (na specjalnych stojakach/podpórkach). Szczególnie zwrócić uwagę na lotki z piór, lekko rozczapierzone można delikatnie wyrównać ręką lub zrobić to po zwilżeniu nad parą wodną (nie poparzyć się parą!). Lotki uszkodzone wymienić. Strzały lekko zwichrowane można spróbować wyprostować po nagrzaniu.
Strzały aluminiowe i węglowe utrzymywać w czystości, kontrolować lotki.
Jeśli wbijasz strzały w ziemię (często spotykane) to sprawdź przed strzałem czy grot nie jest oblepiony. Lepiej strzały nosić w kołczanie lub w inny sposób (np. w odpowiednim uchwycie, lub nawet za paskiem), a kładzione, najlepiej, na podstawce lub opierane grotem o ziemię (nie wbijane) a drugim końcem o stopę.

W co strzelać czyli maty łucznicze?
- słomianki, najładniejsze (kwestia gustu) to słomiane okrągłe maty, rozstawiane na trójnogu. Produkowane w kraju. Przy użyciu z niewielkiej odległości twardych łuków najlepiej użyć dwóch słomianek - w przeciwnym razie strzały mogą przechodzić na wylot.
- pilśniowe. Najczęściej stosowane na torach łuczniczych. Płyty pilśniowe pocięte w pasy i wstawione w ramy drewniane ściśnięte metalowymi klamrami. Plasterki ustawione pionowo, stykają się największa powierzchnia (jak książki na polce).
- jutowe lub z plastikowej plecionki worki, porządnie (twardo) wypchane słoma lub sianem, ścinkami materiału, foliowymi workami (reklamówki itp.), ścinkami gąbki albo pianki.
- można zastosować styropian o odpowiedniej grubości (30-40 cm, najlepiej o dużej gęstości) zapakowany w jutowy worek.
- parę warstw (co najmniej 4) grubej tektury falistej złączonej razem.
- obecnie coraz bardziej dostępne są różnego rodzaju pianki techniczne, odpowiednio dobrane stanowią wyśmienitą matę łuczniczą

Za matą strzałochwyt (zwłaszcza dla odległości z których istnieje prawdopodobieństwo chybienia maty)
Zasadniczo wyróżnia się dwie zamkniętą i otwartą. Decyduje układ stóp w stosunku do linii celowania. Zaleca się często lekkie przeniesienie ciężaru na nogę bliższą celowi, w Kyudo natomiast zalecane jest równomierne rozłożenie obciążenia na obie nogi.

W jaki sposób celować?
Nie będzie dokładnie omawiane, pomijając różne przyrządy celownicze (interesuje nas łucznictwo tradycyjne) to z prostych systemów celowania wymienić można celowanie: "na grot" przy którym punkt celowania najczęściej jest poza celem (tarczą); "na kreskę" (znak/znaki na majdanie); z wykorzystaniem okienka (półki) wyciętej w majdanie (podobne do celowania "na kreskę"); celowanie instynktowne, czyli tzw. "strzelanie instynktowne, intuicyjne" w różnych odmianach wykorzystujące naturalną "pamięć" ułożenia ciała.